Wypadek przy pracy 15803


Pracownik, który uległ wypadkowi, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, powinien niezwłocznie powiadomić o wypadku swojego przełożonego. Ten sam obowiązek obciąża każdego pracownika, który zauważył wypadek. Taka regulacja dotycząca zgłaszania wypadków ma zapewnić jak najszybsze podjęcie właściwych działań przez pracodawcę.

W razie wypadku przy pracy pracodawca jest obowiązany:

  • Podjąć odpowiednie działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie.
  • Zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym.
  • Niezwłocznie zawiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy.
  • Ustalić okoliczności i przyczyny wypadku oraz sporządzić wymaganą dokumentację.
  • Zastosować odpowiednie środki zapobiegające podobnym wypadkom.

Działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie

Zakres tych działań i ich charakter jest uzależniony od okoliczności zdarzenia. Może np. zaistnieć konieczność ewakuacji wszystkich osób ze strefy zagrożenia i jej zabezpieczenia przed dostępem osób niepowołanych, dokonania określonych zabezpieczeń technicznych, wyłączenia maszyn, dopływu energii elektrycznej czy gazu itp.

Często ta sfera czynności będzie wiązać się wprost z obowiązkiem pracodawcy, wynikającym z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy.

Do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, na pracodawcy spoczywa obowiązek zabezpieczenia miejsca wypadku w sposób wykluczający:

  • dopuszczenie do miejsca wypadku osób niepowołanych,
  • uruchamianie bez koniecznej potrzeby maszyn i innych urządzeń technicznych, które zostały wstrzymane w związku z wypadkiem,
  • dokonywanie zmiany położenia maszyn, innych urządzeń technicznych, jak również wszelkich innych przedmiotów, które spowodowały wypadek lub pozwolą odtworzyć jego okoliczności.

Zgodę na uruchomienie maszyn i innych urządzeń lub dokonanie jakichkolwiek zmian w miejscu wypadku wyraża pracodawca w uzgodnieniu ze społecznym inspektorem pracy (o ile taki organ społecznego nadzoru funkcjonuje w zakładzie pracy), po dokonaniu oględzin miejsca wypadku oraz po sporządzeniu (o ile jest taka potrzeba) szkicu lub fotografii miejsca wypadku. W razie wypadków śmiertelnych, zbiorowych i ciężkich zgodę, o której mowa wyżej, wyraża pracodawca po uzgodnieniu z właściwym inspektorem pracy i prokuratorem (w zakładach górniczych również po uzgodnieniu z organem państwowego nadzoru górniczego).

Z przedstawionych obowiązków pracodawcy wynika co do zasady różny cel jego działań. Art. 234 Kodeksu pracystawia bowiem jako zadanie zapewnienie bezpieczeństwa — ograniczenie zagrożenia i jego skutków — w strefie wypadku dla osób zarówno poszkodowanych jak i pozostałych; natomiast rozporządzenie dotyczące procedury powypadkowej bardziej nacelowane jest na kwestie dowodowe w zakresie ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku. Jednakże w rzeczywistości obie te sfery działań wzajemnie się uzupełniają.

Jednak względy bezpieczeństwa dominują nad wymogami proceduralnymi, o czym jednoznacznie świadczy dopuszczalność dokonywania zmian w miejscu wypadku, jeżeli zachodzi konieczność ratowania osób i mienia albo zapobieżenia grożącemu niebezpieczeństwu — bez potrzeby uzyskiwania zgody, o której była mowa wyżej.

Zasady udzielania pomocy poszkodowanym w wyniku wypadków

Artykuł 162 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.) reguluje obowiązek udzielania pomocy. Posiada on następujące brzmienie:

§ 1. Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej.

Wyżej cytowany przepis określa bardzo ważną zasadę udzielania pomocy mówiącą, że ratownik nie może w wyniku akcji ratowniczej stać się kolejnym poszkodowanym.

Jednocześnie ustawodawca dokładnie określił przypadki, w których nieudzielenie pomocy jest usprawiedliwione i nie stanowi przestępstwa. Potencjalny ratownik nie może więc zasłaniać się obawą o odniesienie niewielkich obrażeń lub zniszczenie odzieży lub posiadanego sprzętu. Z drugiej strony nikt nie może wymagać od niego, aby przystępował do akcji bez odpowiedniego wyposażenia, szczególnie gdy możliwa jest natychmiastowa akcja osoby lub instytucji, której statutowym obowiązkiem jest prowadzenie akcji ratunkowej.

Pracodawca jest zobowiązany zapewnić sprawnie funkcjonujący system pierwszej pomocy (art. 224 KP i § 44rozporządzenia MPiPS z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy). W częściach wydzielonych zakładu, w których wykonuje się prace o dużych zagrożeniach, powinny być punkty pierwszej pomocy wyposażone w niezbędny sprzęt i inne środki do udzielania pierwszej pomocy. W pozostałych wydziałach powinny znajdować się apteczki. Liczba, usytuowanie oraz wyposażenie punktów pierwszej pomocy i apteczek powinny być uzgodnione z lekarzem sprawującym profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami. Obsługa punktów i apteczek powinna być na każdej zmianie powierzana wyznaczonym pracownikom posiadającym przeszkolenie w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Ponadto punkty pierwszej pomocy i miejsca usytuowania apteczki powinny być odpowiednio oznakowane i łatwo dostępne oraz powinny mieć wywieszone instrukcje o udzielaniu pierwszej pomocy w razie wypadku, a także wykazy pracowników obsługujących.

Organizację akcji ratunkowej po przebytym urazie bądź ostrej chorobie można przedstawić w formie graficznej za pomocą połączonych ze sobą ogniw łańcucha.

Wezwanie pomocy

 

Po dokonaniu wczesnej oceny poszkodowanego należy niezwłocznie powiadomić służby ratunkowe.

Gdy jesteśmy sami przede wszystkim należy zająć się poszkodowanym, a wezwanie służb odłożyć na później. Jeśli jednak w pobliżu jest ktoś, kto mógłby ci pomóc, należy poprosić go o niezwłoczne powiadomienie służb ratunkowych.

Pomoc wzywamy dzwoniąc z telefonu komórkowego lub stacjonarnego pod jeden z czterech bezpłatnych, dostępnych telefonów alarmowych.

  • numer ratunkowy: 112 (Centrum Powiadamiania Ratunkowego)
  • numer pogotowia ratunkowego: 999
  • numer policji: 997
  • numer straży pożarnej: 998

Meldunek o zdarzeniu przekazujemy w sposób zwięzły, a powinien on zawierać następujące dane:

  • miejsce zdarzenia,
  • rodzaj zdarzenia (np. zderzenie się samochodów, upadek z drabiny, utonięcie, atak padaczki itp.),
  • liczba poszkodowanych i ich stan,
  • informacja o udzielonej dotychczasowo pomocy,
  • dane personalne osoby wzywającej pomoc.

Pamiętaj! Nigdy nie odkładaj pierwszy słuchawki!!!

Bezpieczeństwo akcji ratunkowej

Ocena miejsca zdarzenia ma na celu określenie, czy ratują­cy i świadkowie nie są narażeni na niebezpieczeń­stwo w czasie udzielania pomocy poszkodowanym. Zaniedbanie oceny miejsca zda­rzenia i natychmiastowe wejście w strefę zagrożenia wiąże się z ryzykiem utraty zdrowia i życia.

Celem działań ratunkowych jest udzielenie pomocy poszko­dowanym, zatem ratownik nie powinien być przyczyną sytuacji, w której ekipy ratunkowe muszą ratować również jego. Oceniwszy obszar akcji ratowniczej jako niebezpieczny, nie należy do niego wchodzić dopóki nie stanie się on bezpieczny lub nie zostaną przedsięwzięte szczególne środki bezpie­czeństwa.

Zagrożeniami, jakie mogą występować na miejscu zdarze­nia, są np. rozbite szkło, fragmenty konstrukcji metalowych lub betono­wych, oblodzenie lub rozlany olej — mogą one spowodować urazy mechaniczne. Zagrożenia mogą również nieść substancje toksyczne tworzące się np. w czasie pożaru (dymy, pary i gazy).

Ocena bezpieczeństwa miejsca zdarzenia powinna być prowadzona w sposób ciągły. Niezbędne jest ciągłe monitorowanie miejsca zdarzenia, aby w razie pojawienia się nowych okoliczności wpływających na bezpieczeństwo móc podjąć odpowiednie kroki mające na celu ochronę ratujących i ratowanych.

Nie można zapominać o własnym bezpieczeństwie. Nie wolno narażać się na ryzyko podejmując jakieś bohaterskie akcje w sytuacji zagrożenia.

Podczas wykonywania wszelkich czynności przy poszkodowanym należy mieć założone lateksowe lub foliowe rękawiczki jednorazowego użytku (ewentualnie skorzystać z woreczka foliowego). Chronią one przed bezpośrednim kontaktem z płynami ustrojowymi, wydzielinami i wydalinami poszkodowanego.

Powiadomienie właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora

Obowiązek powiadomienia właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora dotyczy śmiertelnych, ciężkich i zbiorowych wypadków przy pracy oraz każdych innych wypadków, które wywołały wymieniony skutek, mających związek z pracą, jeżeli mogą być uznane za wypadek przy pracy.

Formalnie o wypadku przy pracy mówimy od momentu jego uznania w przyjętej procedurze, która jest często wydłużona w czasie. Informacja o wypadku np. po kilku tygodniach od jego zaistnienia uniemożliwiłaby postępowanie w sprawie wypadku. Stąd też przyjęto obowiązek zgłaszania takich zdarzeń na zasadzie szerokiego domniemania wypadku przy pracy. Jeżeli chodzi o „niezwłoczność” powiadomienia należy ją rozumieć jako działanie bez zbędnej zwłoki, inaczej mówiąc powiadomienia należy dokonać najszybciej, jak to możliwe w konkretnej sytuacji.

Sprawa „właściwości” inspektora pracy wiąże się z organizacyjnym funkcjonowaniem jednostek Państwowej Inspekcji Pracy.

 

Pobrano z: http://asystentbhp.pl/art/wypadek-przy-pracy/1#.VA1_Z-N_uyg

 

 


Pozostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

15 803 thoughts on “Wypadek przy pracy

    Fatal error: Allowed memory size of 171966464 bytes exhausted (tried to allocate 27525381 bytes) in /home/virtualki/86261/wp-includes/comment-template.php on line 1628